Elveda rumeli için basında ne söyleniyor??

>>..Site Admini..<< Kayıt : 04 10 2008 Mesajlar : 149

Müjde Ar'a çok şey borçluyuz
Elveda Rumeli dizisinin Hatice'si Gülçin Santırcıoğlu, sinemanın gelişiminde kadın oyuncuların Müjde Ar'a çok şey borçlu olduğunu söyledi.

Genç oyuncu bugün kendisi gibi pek çok kadın oyuncunun filmlerde özgürce rol yapabilmesini Müjde Ar'a bağlıyor.

Santırcıoğlu, "Türkiye gibi bir ülkede belli sayıda bir avuç kadın gerçek anlamda sinema yapmaya çalışıyor. Bu aslında çok önemsenip desteklenecek bir durum. Eğer ben filmlerde modern bir kadını anlatabiliyorsam bu, zamanında Müjde Ar, Fahriye Abla'da belirli tabuları ve kapıları kırdığı içindir" diyor.

Bugün
_________________

[img]

>>..Site Admini..<< Kayıt : 04 10 2008 Mesajlar : 149

Rumeli'den hayata dair dersler

Ohhh, ohhh! Pazartesi akşamı izlediğim 'Elveda Rumeli' yine eski tadını bulmuştu. O kadar büyük bir keyifle izledim ki anlatamam. Sütçü Ramiz ve ailesinin 'ayak topu' maçında yerlere yattım. Özellikle Hasan karakterini canlandıran Tuna Orhan, mimikleri ve hareketleriyle uzun süredir unuttuğumuz bir oyunculuk sergiliyor.

Erdal Özyağcılar ve Şebnem Sönmez ikilisinin tecrübesi ve uyumu bütün ekibi etkisi altına almış durumda. Hüzünde bile mutluluk bulan bu karakterlerin derin kederlere sürüklenmesi, diziyi olumsuz anlamda etkilemişti.

İyi ki, acının reytinginden vazgeçildi ve araya 'ayak topu' sahneleri yerleştirildi. Bu arada 'suret' çektirmenin büyüsü bütün kasabayı sardı. Günümüzün popüler kavramları 'futbol' ve 'fotoğrafçılık'la halkımızın nasıl tanıştığını izlemek de bu yapımın tarihe ışık tutma misyonunu yerine getirdi.
Ancak gerçeklikten de uzaklaşılmadı. Saçını, sakalını kesen Bulgar eşkıya Dimitri'nin Müslüman olduğunu düşündürtmek için 'Allah-ü Ekber' diye silahını ateşlemesi, günümüzde ortalığı karıştırmaya çalışanların 1800'lerdeki haliydi.

İzleyiciler, bu sahneyle bir topluluğu diğerine düşman etmenin ne kadar eski bir oyun olduğunu anlamıştır umarım.

http://www.takvim.com.tr/yaz1709-3180-112.html
_________________

[img]

>>..Site Admini..<< Kayıt : 04 10 2008 Mesajlar : 149

Bir travmanın dizisi: Elveda Rumeli

‘Elveda Rumeli’nin asıl gücü, yani kültürel referansı, anneannelerin,
dedelerin, ataların, sülalelerin yeniden hatırlanması olarak öne çıkıyor.

İdeolojiler sadece siyasal söylemde kurulmaz, popüler kültürün çeşitli mecralarında da ideolojiler cirit atar
Artık kabul etmeliyiz, TV dizilerinden tarihi “öğretmek” dizi yapımcılarının yeni keşfi ve dolayısıyla, yeni eğilimi. Reyting aldığı sürece bu iş süreceğe benziyor. Örneğin, Hatırla Sevgili tam da böyle bir diziydi, aslında hiç de uzak olmayan bir “siyasal tarihi” anlatma iddiasındaydı ve işin acıklı kısmı, izleyicisine buna inandırıyordu da. Hatta o dizide, bugünün Başbakanının gençlik halini “görmüş”, 70’lerin “kabus günlerini”, birçok yalan yanlış tarih okumaları eşliğinde, hatırlar gibi olmuştuk. Popüler kültür mecralarında “tarih yapmak” yeni bir şey değil zaten. Örneğin, sinemanın en önemli türlerinden biri olan westernlerde ABD’nin o kısacık tarihinin tüm kahramanları sürekli olarak kullanılır, tarih ile kurgu bilinçli olarak birbirine karıştırılır. Meraklı izleyicinin sevdiği bir formüldür bu. Böylece, tarihin “doğru” anlatılıp anlatılmadığı, kahramanların hakikaten aynı kişiliklerde kurulup kurulmadığı, sürekli olarak kafada ve medyada tartışılabilir. Hatırla Sevgili’de de buna benzer bir dizi tartışma olmuş, dizinin anlatısı ile “hakikat” sürekli olarak karşılaştırılmıştı.

Şu sıralar, reytinglere bakarsak en azından AB grubu için benzer izlenme oranlarında, üstelik içerik olarak “tarihi yeniden kurma” derdinde olan bir dizi (Elveda Rumeli), sessiz sedasız izlenmeye, reyting almaya devam ediyor ve tartışmalara neden olmuyor. Bu suskunluğun hiç de tesadüfi olmadığı, aksine sosyolojik bazı okumalara olanak verebileceği kanısındayım. TV’lerde ilk defa, Türkiye Cumhuriyeti öncesi bir dönemin, Balkanlardan Anadolu’ya göç edilmesinin hemen öncesi, “suyun ötesindeki topraklarda” geçen bir öykü anlatılıyor. Osmanlı’nın son ve en hüzünlü bozgununun, Balkanları kaybetme travmasının, bu ülkenin kültürel bilinçdışında nelere tekabül ettiğini de yeni fark ediyoruz galiba. Belli ki kafamız halen karışık. Örneğin bu dizide, sığ bir neo-Osmanlıcılıktan eser yok ama, alttan alta, Osmanlı düzeninin özünde iyi olduğuna dair, kolonyalist bir söylem de varlığını sürdürüyor. Ayaklanan, kendi toprağına sahip olmak isteyen halkların dizide pek de olumlu olarak resmedildiğini söylemek mümkün değil. Aksine, bunlar entrikacı, işkenceci, “bölücü” ve kısaca “düşmanlar”. Bulgarların, Bulgar ulus-devletini kurma hayallerini pek de sevmedikleri belli olan senaristlerin, Türkiye ulus-devletinde yaşadıklarını anımsamamasının açıklaması kolonyalist bir düş aleminden başka ne olabilir?

Balkan bozgunu
Siyasal söylemi bir yana bıraktığımızda ise dizinin asıl gücü, yani kültürel referansı, anneannelerin, dedelerin, ataların, sülalelerin yeniden hatırlanması öne çıkıyor ki, izleyicisi ile ruhen tam bu eksende buluşuyor. Aklı başında herhangi bir izleyicinin, şu anda Avrupa Birliği toprakları olan bu ülkelerde kolonyalist hayalleri olamayacağına göre, aslında kültürel bir travmanın, siyasal bir bozgunun dizisi bu. Nasıl Yunanlılar, bizim İstiklal Savaşı’ndan, yitirdikleri Anadolu topraklarını düşünerek “Küçük Asya Bozgunu” diye söz ederler, aslında, özellikle Balkan göçmenleri ya da mübadilleri için de bizim Balkan savaşımız asla geri dönmeyecek olan bir yitim, bir bozgundan başka bir şey değildir.

Kendisi de bir Balkan Türkü olan Mustafa Kemal’in, en gerçekçi olduğu konuların başında Balkanların bir daha asla alınamayacağı gerçeği vardır. Yine de, Elveda Rumeli’de 16 yaşındaki halini gördüğümüz Mustafa Kemal’in ülkesinde, Balkanlar ya da Rumeli, hayal dünyasında her zaman varlığını sürdürdü. Rumeli kökenli ailelerin çocukları hemen her fırsatta kökenlerini ifşa etmekten geri durmazlar. Belli ki “Balkan kökenli” olmak kesinlikle olumlu, deyim yerindeyse, “Avrupaî” bir referans işlevine sahiptir. Dizide kullanılan aksan, deyimler, “güzel” ve “çakır gözlü” insanlar, izleyicisinin zihninde belli ki bir gurur ve mutluluk tablosu çiziyor. Ayrıca, dizideki aile ilişkilerine atfedilen önem, herkesin birbirini kibarca selamlama telaşı, baba karakterinin inanılmaz müşfikliği, kadın karakterlerin baba ve aileye saygılı da olsa bağımsız davranabilme gücü, kadınlara saygı ve çocuğa olan aşırı düşkünlük, söylemin “Batılı” insan ilişkileri vurgusunun altını iyice çiziyor. Bir de, bir “tolerans klasiği” olabilecek imkansız bir Hıristiyan erkek, Müslüman kız aşkı (Alex/Zarife) var ki, bunu da senaristler bir şekilde çözdüler ve söylemi iyice “Avrupaîleştirdiler”.

Böyle düşünüldüğünde Elveda Rumeli, Doğulu, ağalı dizilere bir yanıt olarak okunabilir. O dizilerde kullanılan aksan nasıl kulağa batıyorsa, bu dizinin kullandığı ağız ve lehçe tam tersi etki yaratıyor, izleyenine çok sempatik gelebiliyor. İyi bir araştırma sonucu bulunup senaryoya eklendiği belli olan deyimler ve yöreye özgü sözcüklerin kültürel hafızayı kışkırttığı, aile büyüklerinin dillerini ve tavırlarını anlamada yardımcı olduğu ortada. İnsan ilişkileri, birçok acı hatta vahşet içermesine karşın, asla “Doğulu” dizilere benzemiyor, işe sürekli olarak “insani” ve akılcı bir unsur katılıyor, “kaderci” neden-sonuç ilişkileri kullanılmıyor. Senaristin ve diziyi beğenerek seyreden izleyicinin ortak aklı şuna mı dikkat çekiyor acaba: Şu anda topraklarımız dışında da kalsa aslında “Rumeli” bizim Batımız, Batılı aklımızdır. Doğulu dizilerde gördüğümüz insan tipi ise, kesinlikle “Rumeliler”den farklıdır. Nasıl ve ne kadar mı farklıdır, işte bu söylenmiyor, izleyene söylettirilmeye çalışılıyor. İdeolojiler sadece siyasal söylemde kurulmaz, popüler kültürün çeşitli mecralarında da ideolojiler cirit atar.
ORHAN TEKELİOĞLU: Bahçeşehir Üni.

http://www.radikal.com.tr/Default.aspx?a...egoryID=42
_________________

[img]

>>..Site Admini..<< Kayıt : 04 10 2008 Mesajlar : 149

İki kardeşin özlemi ağlattı

Reytingler geldi, Elveda Rumeli birinci... Nasıl olmasın? Sadece Zarife'nin Vahide'yi görmek için cama yaklaştığı sahne bile yeterdi. Hani dizilerde yıllardır alıştığımız sahneler vardır. Erkek sevdiği kadının eşarbını koklar, kadın zorla evlendirilen erkeğinin nikahını uzaktan izler. Bunlara alışmışızdır artık. Ve oyuncular üstün performans göstermezse pek de etkilemez bu sahneler. Ancak bir kardeşin, diğerine duyduğu özlem... Bağırıp çağırmadan, ortalığı yıkmadan, kızmadan, küsmeden, insanın içine akan acı bir sızı gibi anlattılar bu duyguyu... Zarife, sessizce geldi baba evinin önüne... Davetsiz misafirdi çünkü, istenmiyordu. Vahide, dakikalarca uğraşa rağmen ağlamadı, ağlayamadı. Çünkü eksikti bir tarafı. Ve o göz göze geldikleri sahnede akmaya başladı gözyaşı. Kardeşimden hiç ayrı kalmadım, görüşmem yasak olmadı hiç. Ama iki kızın gözlerinden yaşlar dökülürken tutamadım kendimi. Zarife, başındaki kırmızı yemeniyi çıkardı, öpüp ablasına bıraktı. Sonra yine geldiği gibi sessizce gitti. Reyting nasıl mı gelir? İşte böyle... İnsani duyguların içinden sadece aşkı seçip anlatmakla olmuyor. Baba sevgisi, evlat hasreti, et tırnak gibi birbirinden ayrılamayan kardeşleri de iliştirmek lazım o senaryolara.

http://www.takvim.com.tr/yaz1709-31400-110.html
_________________

[img]

>>..Site Admini..<< Kayıt : 04 10 2008 Mesajlar : 149

ELVEDA RUMELİ'DEN ÇARPICI DİYALOGLAR

Elveda Rumeli herkesin favorisi...

1800'lü yılların sonunda, Manastır yakınlarındaki Osmanlı Köyü'nde yaşananları herkes büyük ilgiyle izliyor. 'Sütçü Ramiz' biraz 'Nasrettin Hoca', biraz 'Bekri Mustafa', biraz 'Karagöz'...

Tam bir halk tipi... Erdal Özyağcılar nasıl da hakkını veriyor 'Sütçü Ramiz'in...

Nasıl da can katıyor, bir asır öncesinin bu ilginç karakterine...

Oyuncuların Türkçe'yi Balkan lehçesiyle konuşmaları diziyi bir kat daha güzelleştiriyor ve anlamlı kılıyor. Son bölümde, Sütçü Ramiz'in karısı Fatma (Şebnem Sönmez), kocasına sordu:

“Bu ka parayla mı düğün yapcaz?” Ramiz'in cevabı hazır: “Ne ka para o ka düğün!” Ramiz'in 5 kızı var. Kızlarına çok düşkün bir baba...

Son bölümde karısının şu sözü de çok ilginçti: “Bazen ben düşünürüm; böyle fakir bir sütçüye, Rabbim 5 kızı niye verdi?”

Ve gülerek not aldığım bir söz de Sütçü Ramiz'den, evlilik hazırlığı yapan kızı Vahide'ye (Berrak Tüzünataç): “Mustafa'yı mı daha çok seviyorsun, yoksa beni mi? Şakaydı canım, şaka; latife, latife...”

Kaynakttp://www.bugun.com.tr
_________________

[img]

>>..Site Admini..<< Kayıt : 04 10 2008 Mesajlar : 149

Mesut Yar'ın mail adresi : myar@posta.com.tr

Meraklısı sorsun!

Hafta sonu Pürsıçan'dayım. İsmi hayali kendisi gerçek olan bu köy Makedonya'da. Ve ben çok uzun bir süredir aldığım bir davete icabet edeceğim...

Atv'nin sevilen dizisi Elveda Rumeli'nin ekibiyle geçecek hafta sonundan notlarım olacak bu köşede. Eğer sizin de dizi hakkında fazladan bir merakınız varsa, yazın yollayın soruları. Adresim yukarıda

posta gazetesi-12.11.2008
_________________

[img]